• We vertoeven in de periode vlak na de Tweede Wereldoorlog en de naweeën van de grote wereldbrand geraken stilaan verteerd. Het reguliere leven komt weer op gang en dus is er ook opnieuw plaats voor sport en ontspanning. De maatschappelijke context vertoonde wel duidelijke verschillen met de dag van vandaag: de verzuiling van de samenleving was tot zowat alle facetten van het dagdagelijkse leven doorgedrongen. Zo was ook de Oud-leerlingenbond van het Xaveriuscollege in Borgerhout erg actief: zijn leden kwamen vaak samen op allerlei vergaderingen, debatavonden, toneelopvoeringen, kampen en studentenclubs.

  • Onder de leden van de bond waren er vanzelfsprekend heel wat met sportieve kriebels in de benen. Het paste bijgevolg in het toenmalige klimaat dat een aantal mensen een oproep deden om onder de vleugels van de Oud-leerlingenbond een voetbalploeg op te richten. We schrijven dan oktober 1947. Enkele ex-Xaverianen speelden al in een club, O.S.F. genaamd, maar de bond wilde met een eigen collegeploeg van wal steken. Een aantal O.S.F.'ers kwam zich al gauw melden zodat de bond met een volledige ploeg van start kon gaan. Tijdens de eerste maanden speelde die ploeg wel op onregelmatige basis: er werden een tiental vriendschappelijke wedstrijden georganiseerd, die met de inzet van wat talent, ervaring, goede wil en veel kameraadschap met succes werden afgewerkt.

    Ondertussen groeide de lust om er na de zomer van 1948 echt in te vliegen. De nodige voorbereidingen werden getroffen en op 15 juli 1948 vindt de officiële stichtingsvergadering plaats. De club heeft als doel om "als onderafdeling van den Oudleerlingenbond van het Xaverius-college hare leden gelegenheid te geven de liefhebbersvoetbalsport te beoefenen". Emiel Hermans, die bij O.S.F. gespeeld had, wordt de eerste voorzitter. Frans Broes, de toenmalige secretaris van de Oud-leerlingenbond, neemt de functie van ondervoorzitter waar. De clubkleuren waren aanvankelijk Vlaams geïnspireerd: geel en zwart. Vanaf het derde speeljaar zouden die in de huidige groen-witte kleuren veranderen. De thuiswedstrijden vonden dicht bij het college plaats: in het Rivierenhof, op het terrein van ATBS - dat nu niet meer bestaat - naast het huidige terrein van Sint-Augustinus.

    De kersverse club sluit zich - uiteraard - bij het Vlaamsch Katholiek Sportverbond (nu ) aan. In 1948 telde die vereniging een veertigtal clubs, waarvan een aantal ook nu nog actief is. Zo vinden we in de klassementen uit die tijd Rapid, Ik Dien, Sava, Noorse, Racing Kiel, Vlug Vooruit en Familia terug.

  • Ontstaan Jeugd

    In de zomer van 1966 werden plannen gesmeed om een jeugdafdeling op te richten. In het Katholiek Sportverbond was drie jaar voordien een jeugdcompetitie van start gegaan. Dat gebeurde wel op een uiterst beperkte schaal, want de eerste jaren waren er slechts vijf of zes deelnemende clubs - van een echte competitie was er dus nog niet echt sprake. Niettemin was de aanzet gegeven en werd het een sein voor andere clubs om ook met jeugd te starten.

    Een indeling in verschillende leeftijden was in het begin nog uit den boze. Alle spelers die aan het begin van het seizoen nog geen zestien waren, mochten meespelen, maar een minimumleeftijd werd niet vastgesteld. De leeftijdsverschillen noopten uiteindelijk toch tot een splitsing en in 1967 zagen cadetten en scholieren het levenslicht. Stilaan geraakten meer clubs geïnteresseerd en in 1971 kwamen er in beide categorieën twee reeksen.

    De uitbouw van de jeugdafdeling van het Katholiek Sportverbond was daarna niet meer te stuiten en binnen Oxaco Voetbal was eenzelfde evolutie merkbaar. In 1975 kende de club al acht jeugdploegen en werd voor het eerst een specifieke bestuursfunctie voor de jeugd in het leven geroepen.

    Band met het Xaveriuscollege

    Oxaco Voetbal rekruteert zijn jeugdspelers uit de leerlingen van het Xaveriuscollege in Borgerhout. Daar zijn zowel de club als de leerlingen bij gebaat: Xaveriusleerlingen kunnen in een vertrouwd kader voetballen en Oxaco Voetbal is verzekerd van een jaarlijkse toeloop van jeugdspelers. Die wisselwerking is op de eerste plaats mogelijk dankzij het werk van oud-leerlingen en leerkrachten van het college die zich al jaren inspannen om van Oxaco Voetbal een levendige, sportieve en Xaveriusgezinde club te maken.

    De bedoeling van Oxaco Voetbal is nog altijd Xaveriusleerlingen en afgestudeerden van het college in een Xaveriaanse geest hun sporthobby te laten beoefenen. Oorspronkelijk richtte de club zich tot de beste spelers; later kon elke leerling, ook de minder getalenteerde, zich bij de club aansluiten. Vandaag is nog altijd meer dan negentig procent van de aangesloten leden Oxaco’er of familie van Oxaco’ers.

  • De inhoud van deze pagina is gebaseerd op of letterlijk overgenomen uit "F.C. Oxaco Voetbal vzw 50 jaar: een terugblik op een halve eeuw clubleven". Dat bijna honderd pagina's tellende werk werd in 1998 door een aantal Oxaco'ers-in-hart-en-nieren samengesteld naar aanleiding van het vijftigjarig bestaan van Oxaco Voetbal toen. Het belicht veel meer aspecten van de club dan de beknopte ontstaansgeschiedenis die je hierboven terugvindt, en bevat een groot aantal anekdotes en ervaringen van de beginjaren tot nu.